BURAYA 27 NİSANDA BAŞIMA GELEN AMA ARKADAŞIM OLMADIĞI İÇİN KİMSEYE ANLATAMADIĞIM O TUHAF OLAYI BIRAKIYORUM

[eliko012]

O gün nişanlımla birlikte bornovadaki Mozart requirem Balesini izlemeye gitmiştik. (tuhaf zevklerim vardır) Dönüşünde metroya bindik. Birlikte telefondan reels kaydırırken yandaki Bir konuşmaya kulak kesildim. Klasik amcalar gençliği eleştiriyordu. Ek olarak iki tane lise çağlarında çocuk metroda Volta atıp duruyordu. Çocuklar çok mutlu görünüyordu (muhtemelen bir şey çekmişlerdi). Eleştiren amcalardan biri çocuğu durdudu ve "Sen niye Bi oraya Bi buraya gidip geliyorsun" dedi. Çocuk "noldu yasak mı yürümek" dedi. Sonra adam birden çocuğa sert bir yumruk attı ve çocuk geriye uçtu. Arkadaşı aniden adama saldırdı. Nişanlım kalkıp onları ayırmaya koştu (cok ama çok havalıydı)
Bir başka adam ile birlikte ikisini ayırdılar ama nişanlım iki çocuğu tek başına zapt etmekte zorlanıyordu. Sürekli biri kurtulup duruyordu, ben yakalamaya çalışıyordum. Bir ara bir baktım adam tepe direklerini tutmuş çocuklara iki ayağıyla uçan tekme atıyordu. "napiyorsunuz onlar çocuk!?" diye bağırıyorum ama beni takan yok tabi. Kavga daha da uzadı. Çocuklar bu adamı yatırıp dövmeye başladılar, nişanlım onları çekmeye çalışıyor. O sırada fark ettim ki metroda kimse kalmamıştı. Herkes kaçmıştı.

Kavganın sonunda çocukları dışarı aldılar. Adamın kafası kanıyordu. Nişanlımın eline Kan bulaşmıştı. Köşede çökmüş bir kız ve yanında sevgilisini( ya da arkadaşını) gördüm. Kız panik atak geçiriyordu. Hemen yanına gittim ve eğildim. Kolonya ile kızı rahatlatmaya çalışıyordum. Kızcağız cok korkmuştu. Daha sonra birden etrafta yine insanlar toplanmaya başladı. Hepsini azarladım. "ya eğilin ya da gidin, oksijen gerek" diye bağırdım, kalabalığı dağıttım. Sağlıkçı olduğunu söyleyen biri geldi, ben de kenara çekildim. Ama ne hikmetse sadece ayakta durup kızı izledi ve daha çok sinirimi bozdu. Kızın yanına geri gectim ve sakinleştirmeye çalıştım. Sonraki durakta arkadaşı ile indiler. Camdan baktığımda aptal kalabalık kızın başında durup havasını engelliyordu.

Şoklar içerisinde yerimize oturduk. Bu olayda fark ettim ki kimsede insanlık kalmamış. Nişanlım müdahale etmese ortalık belki de kan gölüne dönüşecekti. İnsanların aptal merakı ve düşüncesizliği de kızı daha kötü duruma düşürdü.
Merhamet, soğuk kanlılık, cesaret, anlık karar verebilme yeteneği, empati yeteneği. Bunlara sahip biri ile birlikte olduğum için çok mutluyum. Umarım o kız daha sonrasında sakinleşebilmistir.